| U bevindt zich hier: |
Campus H. Hart: 059/55.74.50
Campus Sint-Jozef: 059/55.30.57
Elke werkdag van
7 tot 19u.
Zaterdag van 8 tot 12u.
Zon- en feestdagen gesloten
Een gipsverband wordt aangelegd om een gewricht of bot te immobiliseren in een bepaalde stand. Dit is uiteraard vanzelfsprekend bij een botbreuk, maar ook veel andere aandoeningen wordt een gipsverband aangelegd. Zo kan het bij een verstuiking of zelfs een kneuzing aangewezen zijn het bot of gewricht tijdelijk op rust te stellen door een gips.
Een goed aangelegde gips vermindert de pijn in belangrijke mate. Daarom wordt ook na veel orthopedische operaties tijdelijk een gips aangelegd.
Wanneer onmiddellijk na een ongeval of operatie een gipsspalk wordt aangelegd, mag deze niet worden belast. Bij een onderbeen gipsspalk is het gebruik van krukken dus aangewezen.
Synthetisch gipsverband (meestal bij gesloten gips) mag na 2 uur worden belast, zo toegestaan door uw arts. Vraag echter steeds aan uw arts of U al mag steunen.
De eerste dagen na het aanleggen van het gipsverband is het aangeraden het lidmaat in hoogstand te plaatsen. Dit betekent hoger dan de rest van het lichaam. Dit kan zwelling voorkomen of doen verdwijnen.
Wanneer het lidmaat verder blijft zwellen, kunnen binnen het harde of knellende gipsverband letsels optreden van huid, zenuwen en bloedvaten.
Bij een gips rond de arm is het aangewezen
geen ringen te dragen.
Reeds bij een lichte zwelling zijn ringen nog moeilijk
te verwijderen.
Bij jeuk onder het gips kan U best niet met een pen of (brei)naald proberen te krabben. Dit kan een wondje veroorzaken. Onder het afsluitende gipsverband kan dit snel leiden tot een ernstige infectie.
Wel bestaan er handige sprays (oa. Comfort-spray®) die tot verzachting van de jeuk kunnen leiden.
Het is in de grote meerderheid der gevallen niet raadzaam met een gips in contact met water te komen. Zeker wanneer er onder het gips wonden zijn (bvb. na een operatie) of de onderlaag uit watten bestaat, moet het gips absoluut droog blijven.
Soms kan er echter een ‘waterbestendig’
gips aangelegd worden.
Dit bestaat uit synthetisch gips met een speciale
onderlaag.
Immobilisatie van een lidmaat veroorzaakt een vertraging van de circulatie en kan het risico op trombose verhogen. Dit is vooral het geval bij gips aan het been, bij volwassen patiënten. Het risico is eveneens verhoogd bij spataders, zwangere vrouwen en weinig mobiele personen.
Om deze reden kan uw behandelend arts overwegen om antitrombose medicatie toe te dienen. Dit gebeurt gewoonlijk onder vorm van inspuitingen onderhuids die dagelijks dienen te worden toegediend.
Door regelmatige spieroefeningen in het gips kan echter de kans op het krijgen van trombo-flebitis vaak voorkomen worden:
Bovenarmgips:
Voorarmgips:
Onderbeengips:
Bovenbeengips:
Raadpleeg onmiddellijk uw huisarts of het ziekenhuis in de volgende gevallen:
Welkom | Artsen | Nieuws | Raadplegingen | Aandoeningen | Contact | Praktische info | Joint Care @ | Privacy |